நான் அந்த சாதி...நீ எந்த சாதி..

மேற்படிப்பு படிக்கலாம் என்று முடிவெடுத்து எம்.பி.ஏ படிக்கலாம் என்று அதற்கு தயாராக்கும் வகுப்பில் சேர்ந்தேன். வகுப்பிலே நான் சேரும் பொழுது வகுப்பு ஆரம்பித்து ஏற்கனவே சில நாட்கள் ஆகிவிட்டியிருந்தன. நான் போய் அமரும் போது வகுப்பு ஏற்கனவே ஆரம்பித்து நடந்துக் கொண்டிருந்தது.

சரி..கூடப்படிக்கும் நபர்களில் ஒருவரைப் பிடித்து விட்டுப் போன பாடங்களை கற்றுக் கொள்ளலாம் என்று நான் நினைத்துக் கொண்டியிருக்கும் போது, தான் அவன் வந்தான். அவனைப் பார்த்தாலே தெரிந்தது அவனும் தமிழன் என்று. இந்தப் பாழாய்ப் போன பெங்களூரிலே, தமிழனைக் கண்டாலே நமக்கு உடனே பேசி ஆகனும்மே.அவனும் அதுக்கு ஏத்தா மாதிரி, வந்தான்..கையயைக் கொடுத்தான். "ராஜ கோபால்" என்று அறிமுகப்படுதிக்க் கொண்டான். நானும் உடனே ராஜு என்று கைக் கொடுத்தேன். அந்த வகுப்பிலே நாங்கள் மட்டுமே தமிழர்கள். மற்றவர்கள் கர்நாடகம், ஆந்திரா, பெங்கால் மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

கணித வகுப்பாசிரியர் ரொம்ப நல்லா பாடம் நடத்திக் கொண்டிருந்தார். எனக்குத் தான் எதுவும் புரியவில்லை. "ரொம்ப நாளாகிடுச்சு...டச்சு விட்டுப் போச்சு", என்றேன். "ஆமாம், எனக்குக் கூட எதுவும் சரியாக விளங்கவில்லை." என்று ஆமோதித்தான். வகுப்பு முடிவடைந்தது. அப்படியே பரஸ்பரம் அலுவலக பின் புலன்களை பரிமாறிக் கொண்டோம். அடுத்த வகுப்பு ஆங்கிலம் என்று கையேடு சொன்னது.

ஆங்கில ஆசிரியயை வந்தார். வந்தவுடனே, அவர் கற்றுத் தரும் பாடம் அன்று தான் ஆரம்பம் போலிருக்கிறது. வந்தவுடன் அறிமுகப்படலம் ஆரம்பித்தது. அவர் " என் பெயர் லலிதா மகாதேவன்" என்று சொல்லிவிட்டு.." உங்களை அறிமுகப்படுத்திக்கோங்க..." என்றார். அனைவரும் ஒரு முறை அறிமுகம் செய்து விட்டுப் பாடத்தை கவணிக்க ஆயுத்தம் ஆனோம்.

பாடம் நடத்தினார். வகுப்பும் முடிந்தது. முடிவில், அவ்ர் , "உங்கள் அனைவருக்கும், உதவும் என்றால், இதற்கு முன்னர், இந்த ஜி.மேட் பரிட்சையிலே வெற்றிகரமாக எழுதி 860/1000 எடுத்த என் மகனின் மின்னஞ்சல் தருகிறேன் வேண்டும் என்றால், தொடர்பு கொண்டு, அவனினி ஆலோசனைகளை நீங்கள் கேட்டுக் கொள்ளலாம். என்று கூறினார்.

இந்த தேர்விலே வெற்றிப் பெற, வெற்றி பெற்றவர்களின் ஆலோசனை பெரிதும் உதவும் என்பதால், அனைவருமே அந்த முகவரியயைப் பெற ஆவலாயிருந்தோம். அவரும் அந்த கரும்பலகையிலே " அருன் ஐயர் @ ஜிமெயில்.காம்" என்று எழுதிப் போட்டார்.

அது வரையிலே அமைதியாக இருந்த நம்ம நன்பர், சுறுசுறுப்பாக ஆகிவிட்டார். " ஓ..நீங்கள் ஐயரா..தமிழ் ஐயர்கள் என்றாலே, அறிவு கூர்ந்தவர்கள் என்று உலகத்திற்கே தெரியும்மே..உங்கள் மகன் வெற்றி பெற்றதிலெ, ஆச்சர்யமே இல்லை", என்று அவர் கூசும் அளவிற்கு புகழ்ந்துவிட்டு, என்னிடம் திரும்பி " என்ன சொல்லுறீங்க" கேட்டான்.

எனக்கோ கடுப்பாக இருந்தது. எனக்கு அப்படி "ஜிங்க ஜாக்" தட்டி பழக்கமில்லாததால், அதை கவணியாததுப் போல் இருந்தேன். வகுப்பு முடிந்தவுடன், தமிழர்கள் என்பதால் சரி சேர்ந்தேப் போகலாம் என்று எண்ணி, முன்னறையிலே சில விவரங்கள் வினவி விட்டு, ஒன்றாக உயர்த்தியிலே கீழே சென்றோம்.

கீழே சென்ற உடனே மீண்டும் ஆரம்பித்தான், அந்தம்மா பையன் மார்க்கைப் பார்த்தீங்களா..அவங்க அவங்க தான்..என்ன சொல்லுறீங்க என்று மீண்டும் ஆரம்பித்தான். எனக்கு அப்படியே பத்திக் கொண்டு வந்தது. ஏன்..இப்படி சாதி சாதி என்று அலைகிறான் இவன் என்று. அத்தோடு நிறுத்தியிருந்தால் பரவாயில்லை. பேச்சின் ஊடே, "நான் முதலியார் நீங்க என்ன சாதி". எனக்கு பற்றிக் கொண்டு வந்தது.

நான் அப்படியே பேச்சை மாற்றி வேற பேச தொடங்கினேன். அவனும் அதை விட்டுவிட்டு என் பேச்சில் தொடர்ந்தான். சிறிது நேரம் கழித்து வீட்டிற்கு கிளம்பினோம். அடுத்த நாள் வகுப்பு முடிந்து வரும் போது மீண்டும், அவன் ஆரம்பித்தான். ஆனால், வேறு வழிமுறையிலே.

ரா: " நீங்க எந்த ஊரு.." ...( கிராமம் என்றால், மிகுதியாக இருக்கும் சாதிகளை வச்சி நெருங்கிவிடலாம் என்று எண்ணி கேட்கிறான்)

நான் : மதுரை.

ரா: உங்கப்பா பேரு...( அவர் பேருல சாதி அடையாளத்தை தேடலாம் என்று ..)

நா : ராமசாமி ரெட்டியார்

ரா: ஓ நீங்க ரெட்டியாரா..

நா : அவசரப்படாதீங்க..எங்கண்ணன் பேரு...கண்ணன் வாண்டையார்

ரா : அதெப்பாடி...ரெட்டியார், வாண்டையார்..

நா: தெரிஞ்சிக்கனுமின்னு கேட்டீங்க..அதுனாலே சொல்லுறேன்...எங்க அக்கா பேரு...செல்வ மீணாள்

ரா: அது நாட்டுக் கோட்டைச் செட்டியார் பேராச்சே...

நா: எங்கம்மா பேரு சொல்லவா....துலுக்க நாச்சியார்

ரா: என்னதுங்க உங்க குடும்பம் இப்படி இருக்கு...

நா : ஆமாம் அப்படித் தான்..

ரா: நானும் எப்படியாச்சும் உங்க சாதி தெரிஞ்சிக்கலாமின்னுப் பார்த்தா விட மாட்டேங்கிறீங்களே.. அப்படி சொல்ல முடியாதபடி என்ன சாதி. அப்ப நீங்க என்ன எஸ்.சியா.

நா: எஸ்.சின்னா உங்களுக்கு இழப்பமா...அவனும் மனுசன் தான். அப்படித் தான் வச்சிக்கோங்க.

ரா : நீங்க என்ன இப்படி பேசுறீங்க...நான் அப்படி என்ன கேட்டேன்...சாதி என்ன என்று தானே கேட்டேன்.

நா: அப்படி நான் என்ன சொல்லிட்டேன்...உங்களுக்கு அது அவசியமில்லாதது என்று தானே சொன்னேன்.

ரா: சரி..எப்படியும் நாம் 3 மாசம் சேர்ந்து தான் படிக்கப் போறோம். அதுக்குள்ள உங்க சாதி என்ன என்று நான் கண்டுப்பிடிக்கிறேன். ஆதரப் பூர்வமா ...என்ன பந்தயம்

அவனின் உறுதியயைக் கண்டு அசராமல், " கண்டுப்பிடிச்சுக் காட்டுங்க...பார்ப்போம்..முடியலையின்னா என்ன தர்ரீங்க.." என்று கேட்டேன். அவன் கையில் இருந்த அந்த 02 கைப்பேசியயைப் பார்த்தான்.."இதை நான் உனக்கு தந்துவிடுகிறேன்" என்றான்.

சிறிது நேரம் கழித்து இருவரும் விடைப் பெற்றுக் கொண்டு வீடு திரும்பினோம். அவன் சொல்லிச் சென்றது எனக்கு மண்டையிலே ஓடிக் கொண்டேயிருந்தது. எப்படியும் வெற்றி எனக்குத் தான் என்று சொல்லி மணம் துள்ளிக் குதித்தது...

எப்படி என்று கேட்கிறீர்களா...?

நான் தான் அனாதை விடுதியில் வளர்ந்தவனாச்சே..எனக்கே என் சாதி தெரியாதே...இவன் எப்படி கண்டுப்பிடிப்பான்.

அந்த 02 மேன்வல் வாங்கி எப்படி உபயோகிப்பது என்று பார்க்கனும்...உங்க கிட்ட இருக்கா...

பி.கு:-
1.இந்த கதையிலே வரும் கதாப்பாத்திரங்கள் அனைத்தும் உன்மையே.. கதைக்காக சிறிது மாற்றி எழுதப்பட்ட உன்மைச் சம்பவம்
2.இது சர்வேசனின் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது. Surveyசன் -ஆக்கியவன் அல்ல அளப்பவன். Free Surveys!: 'நச்சுனு ஒரு கதை' - போட்டியும், இதுவரை ஆட்டையில் உள்ள 14 பதிவர்களும்